العلامة المجلسي (مترجم :عطاردى)

469

بحار الأنوار (ج64) (ايمان و كفر) (فارسى)

محبت براى خدا و دشمنى براى خدا مىباشد ، و با دوستان خدا دوست بودن و بيزارى و برائت از دشمنان خدا نمودن و بريدن از آنها . 17 - ابو الجارود از امام باقر عليه السّلام روايت مىكند كه رسول خدا صلى اللَّه عليه و إله فرمود : كسانى كه براى خدا با هم دوست مىشوند روز قيامت در يك زمينى از زبرجد سبز در سايه راست عرش خداوند قرار مىگيرند اگر چه هر دو طرف آن راست مىباشد . چهرهاى آنها از برف سفيدتر و از خورشيد تابان درخشنده‌تر است ، فرشتگان مقرب و پيامبران مرسل به مقام آنها غبطه مىخورند ، مردم سؤال مىكنند اين جماعت از چه گروهى مىباشند گفته مىشود اين‌ها براى خداوند با هم دوستى مىكردند . 18 - ابو حمزه ثمالى گويد : امام على بن الحسين عليهما السّلام فرمود : هنگامى كه خداوند گذشتگان و آيندگان را جمع كند منادى در بين مردم فرياد مىزند كجا هستند كسانى كه براى رضاى خداوند با هم دوست مىشدند و به هم اظهار علاقه مىكردند . در اين جا گروهى از جاى خود بلند مىشوند ، به آن‌ها گفته مىشود وارد بهشت گرديد و شما حساب و كتابى نداريد ، فرشتگان با آنها روبرو مىشوند و مىگويند شما كجا مىرويد ، مىگويند ما بدون حساب مجاز هستيم به طرف بهشت برويم و در آن جا اقامت كنيم . فرشتگان از آن‌ها سؤال مىكنند شما از كدام دسته هستيد ، مىگويند ما كسانى مىباشيم كه براى رضايت خداوند با هم دوست مىشديم و براى او دشمنى مىكرديم ، فرشتگان مىگويند برويد و از پاداش نيكوكاران استفاده كنيد و اين پاداش‌ها بر شما گوارا باد . 19 - داود بن فرقد گويد : امام صادق عليه السّلام فرمود : سه چيز از علامات مؤمن مىباشد خدا را بشناسد به دوستان و دشمنان خود هم معرفت داشته باشد . 20 - حفص بن بخترى گويد : امام صادق عليه السّلام فرمود : مردى شما را دوست